
فرق پلی اورتان با پلی یورتان چیست؟
تیر 31, 1405
آب بندی استخر بتنی | بهترین روش برای جلوگیری از نشتی آب و ترک
مرداد 4, 1405تفاوت اصلی رزین پلی یورتان پایه آب و پایه حلال به محیطی مربوط می شود که پلیمر را در حالت قابل استفاده نگه می دارد. در نوع پایه آب، آب بخش اصلی محیط حامل است؛ اما در نوع پایه حلال از حلال های آلی استفاده می شود. این تفاوت بر بو، میزان انتشار ترکیبات آلی فرار، ایمنی محیط کار، شرایط تشکیل فیلم و هزینه های فرمولاسیون اثر می گذارد. با این حال، نمی توان فقط براساس آب یا حلال بودن، درباره مقاومت نهایی یک پوشش قضاوت کرد.

در این راهنما میخوانید
- تفاوت رزین پلی یورتان پایه آب و پایه حلال در یک نگاه
- پایه آب و پایه حلال دقیقا به چه معناست؟
- مقایسه عملکرد رزین پلی یورتان پایه آب و پایه حلال
- چرا رزین پلی یورتان پایه آب برای بسیاری از فرمولاسیون ها انتخاب مناسب تری است؟
- مقایسه هزینه رزین پلی یورتان پایه آب و پایه حلال
- دو گرید پایه آب برای فرمولاسیون پوشش های صنعتی
- پایه آب یا پایه حلال؛ انتخاب نهایی کدام است؟
- سوالات متداول
تفاوت رزین پلی یورتان پایه آب و پایه حلال در یک نگاه
جدول زیر مهم ترین تفاوت های عمومی این دو سیستم را نشان می دهد. این مقایسه برای شناخت اولیه است و عملکرد دقیق هر رزین باید براساس دیتاشیت، ساختار شیمیایی و نتیجه آزمون در فرمولاسیون نهایی بررسی شود.
| معیار مقایسه | رزین پلی یورتان پایه آب | رزین پلی یورتان پایه حلال |
|---|---|---|
| محیط حامل | عمدتا آب | یک یا چند حلال آلی |
| شدت بو هنگام استفاده | معمولا کمتر | معمولا بیشتر |
| میزان VOC | عموما پایین تر | عموما بالاتر |
| خطر اشتعال در حمل و نگهداری | معمولا کمتر | به دلیل وجود حلال های آلی بیشتر است |
| شست وشوی تجهیزات | در بسیاری از فرمولاسیون ها با آب و شوینده مناسب | معمولا با حلال یا تینر سازگار |
| حساسیت فرایند خشک شدن | وابستگی بیشتر به دما، رطوبت و جریان هوا | معمولا تحمل بیشتر در برابر تغییرات رطوبت محیط |
| سختی و مقاومت فیلم | وابسته به گرید، ساختار و فرمولاسیون | وابسته به گرید، ساختار و فرمولاسیون |
| استفاده در محیط های بسته | به دلیل بوی کمتر و VOC پایین تر معمولا مناسب تر است | به تهویه و کنترل ایمنی بیشتری نیاز دارد |
| وابستگی به حلال های آلی | کمتر | بیشتر |
| انتخاب برای فرمولاسیون های جدید | مناسب برای توسعه سیستم های کم بو و کم VOC | مناسب برای کاربردهایی که فرایند حلالی در آن ها الزام فنی دارد |
بنابراین تفاوت این دو رزین فقط به نوع رقیق کننده محدود نمی شود. انتخاب محیط حامل می تواند بر تجهیزات تولید، شرایط نگهداری، تهویه سالن، نحوه شست وشوی ابزار و سازگاری محصول با محدودیت های اجرایی اثر بگذارد.
پایه آب و پایه حلال دقیقا به چه معناست؟
در دیسپرسیون پلی یورتان پایه آب، ذرات ریز پلیمر در یک محیط عمدتا آبی پراکنده و پایدار می شوند. پس از اعمال فرمول، آب خارج می شود و ذرات پلیمری با نزدیک شدن به یکدیگر، فیلم پیوسته را تشکیل می دهند. در رزین پایه حلال، پلیمر با کمک یک یا چند حلال آلی در وضعیت قابل اعمال نگه داشته می شود و فیلم با خروج حلال و تکمیل فرایند خشک شدن یا پخت شکل می گیرد.
پایه آب بودن به معنی حل شدن پوشش خشک شده در آب یا کاملا بدون حلال بودن محصول نیست؛ زیرا بعضی گریدها ممکن است مقدار محدودی کمک حلال داشته باشند. همچنین پایه آب یا پایه حلال بودن با تک جزئی، دو جزئی، آلیفاتیک، آروماتیک، هیبریدی یا غیرهیبریدی بودن تفاوت دارد.
مقایسه عملکرد رزین پلی یورتان پایه آب و پایه حلال
نوع محیط حامل بر تولید و اجرای پوشش اثر می گذارد؛ اما برای مقایسه عملکرد واقعی باید ویژگی های فرمول نهایی و شرایط تشکیل فیلم نیز بررسی شوند.
بو، VOC و ایمنی محیط کار
سیستم های پایه آب معمولا بوی کمتر و مقدار پایین تری از ترکیبات آلی فرار نسبت به سیستم های متداول پایه حلال دارند. این ویژگی برای سالن های تولید، محیط های بسته و پروژه هایی که کنترل بخارات حلال اهمیت دارد، مزیت محسوب می شود. وجود حلال های آلی در سیستم پایه حلال می تواند نیاز به تهویه قوی تر، نگهداری کنترل شده و رعایت الزامات مربوط به مواد قابل اشتعال را افزایش دهد. با این حال، رزین پایه آب نیز باید مطابق اطلاعات ایمنی همان محصول حمل و استفاده شود.
خشک شدن و تشکیل فیلم
تشکیل فیلم در سیستم پایه آب به دما، رطوبت نسبی، جریان هوا و ضخامت لایه وابسته است. رطوبت بالا یا هوای راکد می تواند خروج آب را کند کند و دمای پایین نیز ممکن است بر پیوستگی فیلم اثر بگذارد. سیستم پایه حلال معمولا نسبت به رطوبت محیط تحمل بیشتری دارد، اما سرعت تبخیر حلال آن نیز باید کنترل شود. در هر دو سیستم، خشک شدن سطحی به معنی رسیدن کامل فیلم به خواص نهایی نیست.
سختی، انعطاف پذیری و مقاومت فیلم
نمی توان هر رزین پایه حلال را از هر رزین پایه آب مقاوم تر دانست. ساختار رزین، نوع گرید، افزودنی ها، پیگمنت، ضخامت لایه و شرایط پخت بر چسبندگی، سختی، انعطاف پذیری و مقاومت سایشی اثر می گذارند. گریدهای پایه آب می توانند برای بسیاری از پوشش های صنعتی فیلمی با عملکرد مناسب ایجاد کنند؛ اما نتیجه باید روی فرمول کامل و زیرآیند واقعی آزمایش شود.
ظاهر و ثبات فیلم
شفافیت، براقیت و یکنواختی سطح به سازگاری رزین با اجزای فرمول و کنترل شرایط خشک شدن بستگی دارد. در کاربردهایی که حفظ ظاهر و کاهش تغییر رنگ اهمیت دارد، آلیفاتیک یا آروماتیک بودن رزین معیار مهم تری از نوع محیط حامل است. گریدهای آلیفاتیک معمولا برای پوشش های شفاف یا رنگی با حساسیت ظاهری بیشتر بررسی می شوند.
چرا رزین پلی یورتان پایه آب برای بسیاری از فرمولاسیون ها انتخاب مناسب تری است؟
اگر نیاز فنی مشخصی استفاده از سیستم حلالی را الزامی نکند، پایه آب می تواند نقطه شروع منطقی تری برای توسعه یک فرمولاسیون جدید باشد. این سیستم برای تولیدکنندگانی مناسب است که قصد دارند وابستگی فرمول به حلال های آلی را کاهش دهند و کنترل بو، بخارات و شرایط نگهداری را ساده تر کنند.
امکان استفاده از گریدهای آلیفاتیک، تک جزئی، هیبریدی و غیرهیبریدی باعث شده است پایه آب فقط به پوشش های ساده محدود نباشد. برای بررسی گزینه های موجود در پوشش های صنعتی می توان صفحه رزین پلی یورتان پایه آب را مشاهده کرد.
پایه حلال چه زمانی همچنان قابل بررسی است؟
پایه حلال ممکن است در خطی که تجهیزات آن از قبل برای این سیستم طراحی شده یا در کاربردی که عملکرد یک گرید حلالی مشخص تایید شده است، همچنان انتخاب مناسبی باشد. با این حال، برای بسیاری از فرمولاسیون های جدید بهتر است ابتدا امکان دستیابی به عملکرد موردنظر با یک گرید پایه آب ارزیابی شود.
مقایسه هزینه رزین پلی یورتان پایه آب و پایه حلال
مقایسه اقتصادی فقط با قیمت هر کیلوگرم رزین انجام نمی شود. درصد مواد جامد، مقدار مصرف، ضایعات، هزینه حلال، تهویه، نگهداری، تجهیزات ایمنی و شست وشوی ابزار باید در محاسبه وارد شوند. پایه آب ممکن است به کنترل دقیق تر شرایط خشک شدن نیاز داشته باشد، اما می تواند بخشی از هزینه های مرتبط با حلال های آلی را کاهش دهد. انتخاب اقتصادی تر، سیستمی است که با هزینه نهایی کمتر به خواص موردنظر فیلم برسد.
دو گرید پایه آب برای فرمولاسیون پوشش های صنعتی
برای توسعه یک سیستم پایه آب می توان براساس ساختار پلیمری موردنیاز، گرید غیرهیبریدی یا هیبریدی را بررسی کرد.
AKZ APU-110
دیسپرسیون پلی یورتان آلیفاتیک، تک جزئی و غیرهیبریدی برای فرمولاتورهایی که قصد ارزیابی یک بایندر پلی یورتانی مستقل را در پوشش های صنعتی شفاف یا رنگی دارند.
مشاهده محصول
AKZ APU-H210
دیسپرسیون پلی یورتان آلیفاتیک، هیبریدی و تک جزئی برای فرمول هایی که ایجاد تعادل میان چسبندگی، انعطاف پذیری، استحکام و کیفیت ظاهری فیلم اهمیت دارد.
مشاهده محصولپایه آب یا پایه حلال؛ انتخاب نهایی کدام است؟
اگر خط تولید یا کاربرد نهایی الزام مشخصی برای استفاده از سیستم حلالی نداشته باشد، بررسی رزین پلی یورتان پایه آب نقطه شروع منطقی تری است. این انتخاب امکان توسعه یک پوشش صنعتی با وابستگی کمتر به حلال های آلی را فراهم می کند و می توان ساختار هیبریدی یا غیرهیبریدی آن را براساس عملکرد موردنیاز انتخاب کرد. تصمیم نهایی باید پس از آزمایش گرید در فرمول و روی زیرآیند واقعی گرفته شود.
سوالات متداول
آیا می توان رزین پایه حلال را مستقیما با رزین پایه آب جایگزین کرد؟
معمولا خیر. افزودنی ها، غلظت دهنده، دیفومر، روش اختلاط و شرایط خشک شدن باید متناسب با سیستم پایه آب انتخاب و آزمایش شوند.
آیا APU-110 و APU-H210 پوشش آماده مصرف هستند؟
خیر. هر دو محصول بایندر صنعتی هستند و باید همراه با اجزای سازگار در یک فرمولاسیون کنترل شده استفاده شوند.
آیا این دو گرید به هاردنر مجزا نیاز دارند؟
APU-110 و APU-H210 تک جزئی هستند و در شرایط معمول برای تشکیل فیلم به هاردنر ایزوسیاناتی مجزا نیاز ندارند.
APU-110 مناسب تر است یا APU-H210؟
APU-110 برای بررسی یک ساختار پلی یورتانی غیرهیبریدی و APU-H210 برای بررسی ساختار هیبریدی مناسب است. انتخاب قطعی باید با مقایسه نمونه ها در فرمول واقعی انجام شود.

